Stadsgedicht

Gedicht-site-1

We zijn zo trots op het Oetel zijn dat we het elke dag wel zouden willen roepen en het willen laten zien. Zo gezegd, zo gedaan.

In samenwerking met de Stichting Poëzie op straat en café ‘t Bonte palet hebben we de eerste regel van ons Oetellied op de zijgevel van ‘t Bonte palet geschilderd. Niet alleen is de plek historisch juist, we zijn daar namelijk in 1961 opgericht, maar ook omdat het een centrale plek is in de stad. Er lopen veel mensen langs die dit kunststukje kunnen bewonderen.

Wim Kersten

Wim Kersten

Er zijn echter meer redenen om deze tekst erop te zetten, naast dat we het gewoon leuk vinden. Ten eerste omdat we hiermee de schrijver van het Oetellied eren, Wim Kersten. Ten tweede omdat we hiermee hopen een glimlach te toveren op de gezichten van de Bosschenaren. Dat we hiermee het gevûûl kunnen opwekken wat tijdens carnaval door de aderen van de oeteldonkers stroomt maar dan het hele jaar door. Dat men een kleine glimlach naar voren tovert met het gevûûl; “wa fijn, we mogen zo weer” of in de zomer; “wa fijn was dat toch”, “wa fijn om in Oeteldonk te wonen”.

 

We zijn er ook trots op dat we het zelf met een paar Oetels hebben gerealiseerd. Met eigen spullen en eigen mankracht. Met gevaar voor eigen leven, inclusief hoogtevrees en alles. Het resultaat mag er zijn vinden wij. De komende 11 x 11 jaar kan ‘s-Hertogenbosch genieten van een lekker gevûûl en een stralende glimlach.

 

Gedicht-site-2 Gedicht-site-4 Gedicht-site-3

 

 Gedicht-site-5

 Gedicht-site-6

 Gedicht-site-7

 Gedicht-site-8